Column Karin Bosveld

Geen Kersthaat meer

Met al het geregel dat eraan vooraf gaat, het matchen van de agenda’s, het gesleep met bomen, het geplan van kerstmenu’s en het energieverslindende gedoe om twee Gezellige Dagen te regelen, zou je vergeten dat het allemaal ook nog ergens om begonnen was. Een religieus feest. En of je nou wel of niet christelijk bent, wel of niet in een God gelooft, wel of niet een boodschap hebt aan een kindeke in een kribbe – over de hele wereld wordt dit feest van het licht gevierd. Met als verbindende boodschap: vrede op aarde, en in de mensen een welbehagen.

Dus is Kerst een spiritueel feest? Kan, hoeft niet. En geldt dat niet eigenlijk voor alles? Het ligt er immers maar aan welke aandacht je iets geeft, welke intentie je er in legt? Ben je er met je volledige aandacht bij? Heb je de intentie je te verbinden? Met anderen, met het beste in jezelf, met iets dat groter is dan jijzelf? Of zit je continu in de doe-modus, ren je in het rond om de verplichte nummers af te draaien, sta je nergens bij stil en voltrekt het zich aan je?

Jarenlang had ik, net als zovelen, een gloeiende hekel aan Kerst. In de jaren dat er alleen maar verplichtingen waren, en ik niet zelf kon kiezen hoe ik die dagen het liefst wilde doorbrengen. In de jaren dat er verdriet was en gemis, omdat een dierbaar persoon plotseling overleden was. In de jaren dat ik vrijgezel was, en ik er met mijn neus op werd gedrukt dat het vooral een gezins- en familie-aangelegenheid was.

Totdat ik besloot dat het afgelopen moest zijn met die Kersthaat. Ik besloot er geen hekel meer aan te hebben. Gewoon, van de ene dag op de andere. Grappig, hoe dat werkte. Ik veranderde gewoon mijn gedachten. Ging me niet meer ergeren aan ‘Rudolph the red-nosed reindeer’ uit de luidsprekers bij Blokker, voor de zesde keer op een dag ‘Last Christmas’ op Sky Radio, of slecht geklede, lawaaierige kerstmannen op het winkelcentrum. Geen verzet, maar go with the flow. Ik richtte me op andere dingen. Op de dingen die ik leuk kon vinden. Kaarslicht in huis, bijvoorbeeld, dat vind ik heel gezellig. En de top 2000 van a tot z volgen, dat vond ik (toen nog, toen hij nog niet uitgemolken was) heel knus. Boeken en tijdschriften om me heen verzamelen die ik graag wilde lezen. Een heel leuk eindejaarsmailtje bedenken voor mijn zakelijke contacten. Kleine cadeautjes verzinnen voor mensen die ik met of rond Kerst ging zien.
En wat ik op 25 en 26 december ging doen, daar maakte ik me niet meer druk om. Ik zag wel. Had het er terloops met deze en gene over, en daar rolde dan wel wat uit. Of niet.

Ik stelde mijn verwachtingen bij. Er hoefde niets meer met Kerst, en alles mocht. Het maakte mij een leuker mens voor mezelf. En hopelijk volgde daaruit dat ik ook leuker was voor anderen. En daar, in de verbinding met de ander, kan iets kan ontstaan dat groter is dan wijzelf.
Gezegend kerstfeest!

Boek: Rust en regelmaat
Feestdagen-survival
Last minute agenda’s
Oppepper voor de donkeredagenblues
De ‘O’ van opruimen
Column Feikje Breimer