Column Feikje Breimer

Kerstkramp

‘Geen slagroom is een ramp!’ vervolgt de man in het pak. Waarom lopen supermarktbazen toch altijd rond in een pak? Pas trof ik er eentje aan met een plantenspuit boven de groente. Want pak of geen pak, over emotie weten ze heel wat af in de plaatselijke buurtsuper. Peren met dauw verkopen beter dan zonder en de geur van appeltaart verricht wonderen. Dus blijf ik toch maar staan. ‘Welke emotie komt er dan kijken bij slagroom?’ wil ik ondanks mijzelf weten. ‘Woede!’verklaart de pakman. ‘Helse woede! Het is echt niet te geloven wat er zich hier afspeelt als de slagroom op is de dag voor kerst.’ Hij loopt voor mij uit en wijst naar een enorme hoeveelheid bekers slagroom in een aparte koeling. ‘Dus sla ik de laatste jaren extra in, voor je weet maar nooit.’

Dit stond toch niet in de reeks van grootste veroorzakers van kerststress bedenk ik mij. De topdrie bestaat volgens onderzoek uit:

1.    Het vergeten ingrediënt
2.    Mislukt gerecht
3.    Rommel in de keuken

Persoonlijk heb ik een volstrekt andere lijst.

1.    Fonduepan in de brand terwijl echtgenoot en zwager discussie voeren over de juiste wijze van blussen, terwijl schoonzus voortdurend roept ‘Oh mijn God!, Oh mijn God!, Oh mijn God!’.
2.    Kind valt voorover in kerstboom en snijdt zich aan de glazen ballen en heeft alle kerstdagen uitslag van de naalden van de kerstboom.
3.    Gastvrouw van het kerstdiner is arts en heeft telefoondienst. Echtgenoot is het hier niet mee eens. Tijdens het amusediner gaat drie maal de telefoon, terwijl gastvrouw een reeks van klachten aanhoort grijpt haar echtgenoot de stofzuiger en zet die aan. Langzaam worden de soep, de hazenpeper en de gegratineerde aspergeschotel koud.

Ik vraag mij wel eens af welke topdrie mijn moeder heeft, want ieder jaar zo rond oktober wil ze van mij de verzekering dat wij echt geen plannen hebben om met de kerst haar kant op te komen. Van de stress van het kerstdiner kan het niet gekomen zijn. Jaren lang aten wij met kerstkip met appelmoes. En ijs toe met een plastic hertje erop en een plastic kerstboompje. En dan daarna de chocolademelk, mét slagroom.

Doe mij maar kerst ergens in een hutje op de hei of een huisje in een bos. Dan maak ik warme chocolademelk. Mét slagroom. Wee de man in pak die mij vertelt dat de slagroom op is.

www.fastfoot.web-log.nl

Boek: Rust en regelmaat
Feestdagen-survival
Last minute agenda’s
Oppepper voor de donkeredagenblues
Column Karin Bosveld
De ‘O’ van opruimen